معرفی معمارهای برتر جهان

معماری با یک ایده آغاز می‌شود و استادان معماری نه تنها در سفرهای خود به سمت ناشناخته‌ها و خلاقه‌ها قدم می‌گذارند بلکه آن‌ها با جواهرات زیبایی محض و نبوغ باورنکردنی این کار را انجام دادند. در این نوشته می‌خواهیم تعدادی از معماران که در طراحی داخلی ساختمان و طراحی داخلی منزل بهترین هستند را به شما معرفی کنیم. با ما همراه شوید.

اسامی معماران

1. Álvaro Siza

این معمار (متولد 25 ژوئن 1933) که اصالتا پرتغالی است و در مجمع بین المللی با نام Álvaro Siza شناخته شده است. او در سال 1955 در دانشکده هنر‌های زیبای سابق دانشگاه پورتو در رشته معماری فارغ التحصیل شد. وی اولین کار ساخته شده خود را (چهار خانه در ماتوسینوس) حتی قبل از پایان تحصیل در 1954، همان سالی که تمرین خصوصی خود را در پورتو آغاز کرد، به پایان رساند. در سال 1992، به دلیل پروژه نوسازی که در منطقه Chiado در لیسبون، یک بخش تجاری تاریخی که در اوت 1988 به‌طور کامل توسط آتش سوزی تخریب شد، جایزه پریتزکر را دریافت کرد.

Antoine Predock

این معمار که متولد سال 1936 میلادی در لبنان در شهر میسوری یک معمار آمریكایی مستقر در آلبوكرك، نیومكزیكو است. او مدیر معماری Antoine Predock Architect است، استودیویی که در سال 1967 تأسیس کرد. Predock به دانشگاه نیومکزیکو رفت و بعدا لیسانس معماری خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد.

Predock برای اولین بار با جامعه La Luz در آلبوکرک، نیومکزیکو مورد توجه ملی قرار گرفت. بعدها مرکز هنرهای زیبا نلسون در دانشگاه ایالتی آریزونا اولین مسابقه طراحی وی بود که در سراسر کشور برنده شد. به عنوان یکی از معمارهایی که در سطح جهان بسیار مشهور است و نام او را در هر مجمع معماری به کار می‌برند، کارهای او مانند Turtle Creek House در سال 1993 برای علاقه‌مندان به پرندگان در تگزاس ساخته شده است. در سال 2006 مدال طلای AIA به این معمار داده شد و هم‌چنین در سال 2007، جایزه یک عمر تلاش و زحمت او، از موزه طراحی ملی کوپر هیویت به پردوک اهدا شد.

Ben Van Berkel

این معمار متولد سال 1957 در آکادمی Rietveld در آمستردام به تحصیل در رشته‌ی معماری پرداخت. علاوه بر آن بعدها در انجمن معماری در لندن، همان جایی که او دیپلم AA با افتخارات را در سال 1987 دریافت کرد، شروع به تدریس کرد. بن‌ ون‌ برکل در بسیاری از مدارس معماری در سراسر جهان سخنرانی و تدریس کرده است. قبل از اینکه استاد طراحی مفهومی در Städelschule در فرانکفورت در سال 2001 شود، در دانشگاه استاد کلمبیا، دانشگاه پرینستون و دانشگاه هاروارد استاد میهمان بود. نکته اساسی در تدریس وی رویکرد فراگیر آثار معماری است که ساختارهای مهندسی و مجازی و مواد را با هم ادغام می‌کند. از برجسته‌ترین بناهای اخیر وی که وی را در زمره معماران مشهور قرار داده است می‌توان به تئاتر آگورا، مرسدس بنز موسم و  W.I.N.D house اشاره کرد.

Bernard Tschumi

برنارد تسوومی (متولد 25 ژانویه 1944) یک معمار و مربی است که معمولا با ساختار شکنی مرتبط است. او پسر معمار مشهور ژان تسومی، متولد فرزندان فرانسوی و سوئیسی است و در شهرهای نیویورک و پاریس زندگی می‌کند. وی در پاریس و در انستیتوی فناوری فدرال سوئیس در زوریخ تحصیل کرد و در آن‌جا در سال 1969 مدرک معماری خود را دریافت کرد.

تسوومی در پلی تکنیک پورتسموث، انگلستان، انجمن معماری در لندن، انستیتوی معماری و مطالعات شهری در نیویورک، دانشگاه پرینستون، اتحادیه کوپر در نیویورک و دانشگاه کلمبیا که در آن رئیس دانشکده تحصیلات تکمیلی معماری بود، تدریس کرده است. اولین پروژه قابل توجه او پارک دو لا ویلت بود، یک پروژه رقابتی که در سال 1983 برنده شد. سایر پروژه‌ها شامل موزه جدید آکروپولیس، سالن کنسرت روان و پل در لا روش سور یون است.

Bjarke Ingels

Bjarke Ingels متولد 2 اکتبر 1974 یک معمار دانمارکی است که مسئولیت معماری Bjarke Ingels Group (BIG) را بر عهده دارد. بسیاری از ساختمان‌های وی که به روش طراحی ابتکاری و جاه طلبانه وی شهرت یافته‌اند، از کلیشه‌های معماری سنتی سرپیچی می‌کنند. او غالبا ایده‌های توسعه پایدار و مفاهیم جامعه شناختی را در طراحی‌های خود گنجانده است، اما اغلب تلاش می‌کند تا تعادلی بین رویکردهای خلاقانه و عملی معماری به دست آورد.

در بستر فلسفه‌ای که Bjarke از خود به جای گذاشته است، همواره این اعتقاد وجود داشته است که برای مقابله با چالش‌های جهان کنونی، معماری می‌تواند با سودآوری به حوزه‌ای منتقل شود که تا حد زیادی هنوز مورد اکتشاف واقع نشده است. معماری آرمان گرایانه عملی است که از عمل گرایی متحجر جعبه‌های کسل کننده و ایده‌های ساده انگارانه فرمالیسم دیجیتال دور می‌کند.

César Pelli

این معمار مشهور که متولد 12 اکتبر 1926 در آرژانتین است، از دانشگاه توكومان دیپلم معماری خود را گرفت. وی ابتدا در دفاتر Eero Saarinen به عنوان طراح پروژه در چندین ساختمان از جمله ترمینال TWA در فرودگاه JFK نیویورک کار می‌کرد. در سال 1977، پلی رئیس دانشکده معماری دانشگاه ییل شد و هم‌چنین سزار پلى و همکاران (که امروزه با نام Pelli Clarke Pelli Architects شناخته می‌شود.) را تأسیس کرد.

او معتقد است که ساختمان‌ها باید شهروندان مسئولیتی شوند و خصوصیات زیبایی هر ساختمان باید از ویژگی‌های خاص هر پروژه مانند محل استقرار آن، فناوری ساخت آن و هدف آن رشد کند. در جستجوی مناسب‌ترین پاسخ به هر پروژه، طراحی‌های او طیف گسترده‌ای از راه حل‌ها و مواد را پوشش داده است.

در سال 1995، موسسه معماران آمریكا به پاس قدردانی از عمر ممتاز معماری، به پلی مدال طلا اعطا كرد. در سال 2004 برای طراحی برج‌های پتروناس، کوالالامپور، مالزی به وی جایزه معماری آقاخان اعطا شد.

Christian De Portzamparc

کریستین دو پورتزامپارک (متولد 5 مه 1944) یک معمار و شهرنشین فرانسوی است که در سال 1970 از هنرهای ملی هنر پاریس فارغ التحصیل شد. از آن زمان به خاطر طراحی‌های جسورانه و لمس هنری‌اش مورد توجه قرار گرفته است. پروژه‌های وی منعکس کننده حساسیت نسبت به محیط و شهرنشینی است که یکی از اصول بنیادی کار وی است. در نتیجه این جایزه پریتزکر را در سال 1994 به دست آورد.

او هم معمار و هم برنامه ریز شهری در تحقیق در مورد شکل و معنا نقش دارد. تمرکز کارهای وی بر تحقیقات پیرامون حدس و گمان و کیفیت زندگی است. زیبایی شناسی منوط به اخلاق است؛ و او معتقد است که ما اغلب خیلی از یکدیگر جدا شده‌ایم. بنابراین او بر روی تمام مقیاس‌های ساخت و ساز، از ساختمان‌های ساده گرفته تا بازاندیشی شهری تمرکز دارد. این شهر به عنوان یک بنیانگذار اصلی کار خود، در حال توسعه یک موازی و یک تقاطع در سه خط اصلی است: قطعات محله یا شهر‌، ساختمانهای منفرد و آسمان خراش‌ها.

ساختمان‌های نمادین کریستین دو پورتزامپارک، قطب‌های جذب شهری، محیط‌هایی را ایجاد می‌کنند که در آن فضای داخلی و خارجی نفوذ می‌کنند و به عنوان کاتالیزور در پویایی منظر شهر کار می‌کنند. برخی از بناهای مشهور وی شامل موزه هرژه، فیلارمونی لوکزامبورگ و Cidade da Música است.

Daniel Libeskind

دانیل لیبسکیند (به انگلیسی: Daniel Libeskind) (متولد 12 مه 1946) که یک شخصیت بین المللی در معماری و طراحی شهری است، به دلیل توانایی خود در ایجاد خاطره فرهنگی در ساختمان‌ها مشهور است. آقای Libeskind که از تعهد عمیق به موسیقی، فلسفه، ادبیات و شعر آگاه است، هدف او ایجاد معماری طنین انداز، منحصر به فرد و پایدار است.

در سال 1989، آقای لیبسکیند برنده مسابقه بین المللی ساخت موزه یهود در برلین شد. مجموعه‌ای از کمیسیون‌های تأثیرگذار موزه که باعث شد وی به عنوان یک معمار مشهور ورود پیدا کند، از جمله Felix Nussbaum Haus ،Osnabrück؛ Imperial War Museum North ،Manchester؛ موزه هنر دنور؛ موزه یهودی معاصر، سانفرانسیسکو؛ موزه یهودی دانمارک؛ موزه سلطنتی انتاریو؛ و موزه تاریخ نظامی، درسدن.

در سال 2003، Studio Libeskind – برای ایجاد یک طرح اصلی برای بازسازی مرکز تجارت جهانی در منهتن سفلی برنده یک مسابقه تاریخی دیگر شد. مطالعه طراحی Libeskind علاوه بر یک گلدسته برجسته 1.776 فوت، برنامه پیچیده‌ای را شامل می‌شود که شامل یک بنای یادبود، موزه زیرزمینی، ادغام دیوار دوغاب، مرکز حمل و نقل ویژه و چهار برج اداری است. این طرح امروز در حال تحقق است.

David Childs

دیوید مگی چایلدز (متولد 1 آوریل 1941 در پرینستون، نیوجرسی) معمار آمریکایی و رئیس برجسته شرکت معماری Skidmore ،Owings & Merrill است. وی بیشتر بخاطر طراحی مجدد بحث برانگیز مرکز جدید تجارت جهانی یک در شهر نیویورک مشهور است.

چایلدز در سال 1959 از آکادمی دیرفیلد در دیرفیلد، ماساچوست فارغ التحصیل شد و بعدا در سال 1963 از دانشگاه ییل در نیوهون، کانکتیکات فارغ التحصیل شد. وی پس از همکاری با ناتانیل اوینگز و دانیل پاتریک مونیهان در برنامه‌های توسعه مجدد خیابان پنسیلوانیا، در سال 1971 به دفتر SOM در واشنگتن دی سی پیوست.

پروژه‌های مهم وی که باعث شهرت وی در بین معماران مشهور شد عبارتند از: هتل Four Seasons‌، دفتر مرکزی اخبار ایالات متحده و گزارش جهانی‌، دفتر مرکزی National Geographic ،Worldwide Plaza، خیابان 450 Lexington، برج Bertelsmann و یک مرکز تجارت جهانی.

Frank Gehry

فرانک اوون گهری (متولد 28 فوریه 1929) یک معمار یهودی متولد کانادا است، در حال حاضر ساکن ایالات متحده آمریکا و مستقر در لس آنجلس است. وی فعالیت خود را در سال 1962 در لس آنجلس، کالیفرنیا – و بعدا Gehry Partners ،LLP در 2001 تأسیس کرد. شرکت وی برای استفاده کامل از اسناد طراحی و منطقی کردن مناقصه، ساخت و فرآیندهای ساخت به استفاده از Digital Project – یک برنامه پیشرفته مدل سازی کامپیوتر سه بعدی که در اصل برای استفاده توسط صنایع هوافضا ایجاد شده بود، اتکا می‌کند.

تعدادی از ساختمان‌های وی – موزه گوگنهایم در بیلبائو، اسپانیا. سالن کنسرت والت دیزنی در مرکز شهر لس آنجلس؛ بنیاد لویی ویتون در پاریس، فرانسه – از جمله اقامتگاه شخصی وی، به جاذبه‌های گردشگری مشهور در جهان تبدیل شده‌اند. آثار وی به عنوان مهم‌ترین آثار معماری معاصر در نظرسنجی جهانی معماری 2010 ذکر شده است، که باعث شد Vanity Fair او را به عنوان مهم‌ترین معمار عصر ما برچسب گذاری کند.

11. Jean Nouvel

ژان نوول (متولد 12 آگوست 1945) یک معمار فرانسوی است که در مدرسه عالی هنر پاریس تحصیل کرده و یکی از اعضای بنیان گذار مریخ 1976 و معماری Syndicat de l’Architecture بود. وی در طول زندگی حرفه‌ای خود چندین تمایز معتبر از جمله جایزه معماری آقاخان به دست آورده است. جایزه گرگ در هنر در سال 2005 و جایزه پریتزکر در سال 2008.

در سال 1981، نوول برنده مسابقه طراحی ساختمان Institut du Monde Arabe (موسسه جهان عرب) در پاریس شد که ساخت آن در سال 1987 به پایان رسید و نوول را به صحنه بین المللی آورد. لنزهای مکانیکی که یادآور مشبک عربی در دیواره جنوبی آن است، به‌طور خودکار باز و بسته می‌شوند و در نتیجه پاسخ سلول‌های فوتوالکتریک لنزها به سطح نور خارجی، کنترل کننده روشنایی داخلی هستند.

آتلیه ژان نوول ، روش فعلی وی، در سال 1994 با میشل پلیسیه شکل گرفت و با 140 نفر در دفتر اصلی پاریس یکی از بزرگترین‌ها در فرانسه است. این روش هم‌چنین دارای دفاتر سایت رم، ژنو، مادرید و بارسلونا است.

Jeanne Gang

Jeanne Gang (متولد 1964) بنیانگذار و مدیر معماری Studio Gang Architects است که یک شیوه معماری و طراحی شهری برنده جایزه است و در شیکاگو و نیویورک مستقر است. در سطح بین المللی به دلیل استفاده نوآورانه از مواد و رویکرد حساس به محیط زیست شناخته شده است، ژان نقش طراحی را در احیای دوباره شهرها جستجو می‌کند. وی از طریق پروژه‌های مختلفی از مجریان جامعه و موسسات فرهنگی گرفته تا ساختمان‌های بلند با کاربردهای مخلوط و برنامه ریزی شهری، درگیر فشرده سازی مسائل معاصر و تأثیر آن‌ها بر تجربه بشری است. ژان آنچه را که برخی از منتقدان جذاب‌ترین معماری امروزی می‌دانند تولید کرده است تا او را به یکی از مشهورترین معماران امروزی تبدیل کند، از جمله مرکز Arcus برای رهبری عدالت اجتماعی، WMS Boathouse در کلارک پارک، Nature Boardwalk در باغ وحش پارک لینکلن و برج آکوا.

آثار ژان در دوسالانه بین المللی ونیز، موزه هنر مدرن و موسسه هنر شیکاگو به نمایش گذاشته شده است. وی که فارغ التحصیل برجسته‌ای از دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه هاروارد است، در دانشگاه‌های هاروارد، ییل، ​​پرینستون، رایس و ایلینوی تدریس کرده است. جایی که استودیوهای وی بر روی شهرها، محیط زیست و مواد متمرکز شده‌اند.

Joshua Prince-Ramus

Joshua Prince-Ramus متولد 11 آگوست 1969، مدیر REX، یک شرکت معماری و طراحی تحسین شده بین المللی مستقر در شهر نیویورک است، که نام آن نشانگر ارزیابی مجدد (RE) معماری (X) است. با استفاده از مقیاس‌های مختلف، REX به طور مداوم الگوی ساخت جدید را پیشرفت می‌دهد و نمایندگی معماری را ارتقا می‌دهد. پروژه‌های اصلی شامل تئاتر دی و چارلز ویلی در دالاس، تگزاس است. مرکز مد واکو در استانبول، ترکیه؛ و کتابخانه مرکزی سیاتل – همه مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند.

Norman Foster

لرد نورمن فاستر (بیست و یکمین برنده جایزه معماری پریتزکر) در منچستر متولد شد. وی پس از فارغ التحصیلی از دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه منچستر در سال 1961 موفق به دریافت بورس تحصیلی هنری از دانشگاه ییل شد و در آن‌جا عضو کالج Jonathan Edwards بود و مدرک فوق لیسانس معماری را دریافت کرد.

در سال 1963 او تیم 4 را تأسیس کرد و در 1967 Foster Associated را تاسیس کرد، اکنون به عنوان Foster + Partners شناخته می‌شود. در لندن تاسیس شد، اکنون یک روش جهانی است در حالی که بنیانگذار شرکت یکی از مشهورترین معماران با دفاتر پروژه در بیش از بیست کشور است. طی چهار دهه گذشته این شرکت مسئولیت طیف گسترده‌ای از کارها را بر عهده داشته است، از طرح‌های جامع شهری، زیرساخت‌های عمومی، فرودگاه‌ها، ساختمان‌های مدنی و فرهنگی، دفاتر و محل کار گرفته تا خانه‌های خصوصی و طراحی محصولات. از زمان آغاز به کار، این روش 470 جایزه و استناد به برتری دریافت کرده و بیش از 86 مسابقه بین المللی و کشوری را برنده شده است.

Richard Rogers

ریچارد راجرز برنده جایزه معماری پریتزکر در سال 2007، دریافت کننده مدال طلای RIBA در سال 1985 و برنده مدال بنیاد یادبود توماس جفرسون در سال 1999 است. وی هم‌چنین برنده جایزه معماری 2000 Praemium Imperiale، شیر طلایی 2006 برای یک عمر موفقیت (La Biennale di Venezia) و مدال طلای Tau Sigma Delta 2007 است. ریچارد راجرز در سال 1986 جایزه Légion d’Honneur را دریافت کرد، در سال 1991 شوالیه شد و در سال 1996 هم سال زندگی کرد.

ایده میدان یکی از دل مشغولی‌های اصلی راجرز است. او درک می‌کند که شهرها از مردم ساخته شده‌اند، نه ساختمان‌ها و زندگی بین ساختمان‌ها مهم است. بنابراین او شهرها را مرحله‌ای می‌داند که مردم در آن اجرا می‌کنند و ساختمان‌ها مجموعه‌هایی هستند که عملکرد را تنظیم می‌کنند.

اما کلید فلسفه راجر این است که؛ معماری بسیار پیچیده است که توسط هر شخص قابل حل نیست. همکاری در قلب همه کارهای من نهفته است. من از پویایی لذت می‌برم که وقتی رشته‌های مختلف از جامعه شناسی تا ریاضیات، مهندسی تا فلسفه گرد هم می‌آیند و راه حل ایجاد می‌کنند. این ادغام اخلاقی را ایجاد می‌کند که به بهترین شکل در خدمت دنیای مدرن است و زیبایی شناسی است. هیچ کس بیشتر با وضوح پروژه‌ای که یک مشتری روشن فکر است، یکپارچه نیست.

برای مشاوره‌ی رایگان می‌توانید با شماره‌های ۰۹۱۲۲۴۶۰۰۸۹ | ۰۹۱۲۱۴۷۱۸۴۷ به طور مستقیم تماس بگیرید.

نظرات خود را در ارتباط با این نوشته برای ما بنویسید.

با آرزوی بهترین‌ها.