سبک باغ‌سازی در انگلستان

دوران جديد باغ‌سازی در انگلستان از سال ١٥١٩ آغاز گرديده است.

در نمونه‌هاي سنتي و قديمي باغ‌هاي انگليسي تلاش مي‌شده از ايجاد خطاي چشم در تركيب رنگ‌ها جلوگيري شود و نيز كاشت درخت و درختچه‌هاي رديفي، ساخته فضاهاي تپه شكل و يا درياچه‌هاي مصنوعی نيز انجام شده است، طوري كه خيابان‌هاي باریک با پوششي دو‌طرفه از درختان و هم‌چنين وجود تک درخت در فضاهاي بزرگ در طرح‌هاي كلاسیک و قديمي انگليسی به چشم مي‌‌خورد.

تاریخچه سبک باغ‌سازی در انگلستان

باغ‌سازی در انگلستان تاریخچه‌‌‌ای طولانی و غنی دارد که به قرن 12 میلادی باز‌‌‌ می‌گردد. در ابتدا، باغ‌‌‌‌های انگلیسی به سبک قرون وسطایی طراحی‌‌‌ می‌شدند که با استفاده از دیوارها و حصارهایی احاطه‌‌‌ می‌شدند و شامل باغچه‌‌‌‌های کوچک، پرچین‌‌‌‌ها و درختان‌‌‌ می‌شدند. در این دوره، باغ‌‌‌‌ها عمدتاً برای اهداف کشاورزی و تولید غذا استفاده‌‌‌ می‌شدند. در قرن 15، باغ‌سازی در انگلستان تحت تأثیر رنسانس قرار گرفت، این تأثیر منجر به ظهور باغ‌‌‌‌های رسمی رنسانسی شد که با استفاده از خطوط مستقیم، اشکال هندسی و الگوهای متقارن طراحی‌‌‌ می‌شدند، این باغ‌‌‌‌ها اغلب شامل عناصری مانند پارترها، چمن‌زارها، استخرها و فواره‌‌‌‌ها بودند. نمونه‌‌‌‌های برجسته‌‌‌ای از باغ‌‌‌‌های رسمی رنسانسی در انگلستان عبارتند از:

• باغ‌‌‌‌های Hampton Court Palace.
• باغ‌‌‌‌های قلعه ویندزور.
• باغ‌‌‌‌های قلعه هامپستد.

در قرن 18، باغ‌‌سازی در انگلستان شاهد انقلابی بود، این انقلاب تحت تأثیر جنبش رمانتیسم بود که بر اهمیت طبیعت و زیبایی‌‌‌‌های طبیعی تأکید داشت، این تأثیر منجر به ظهور باغ‌‌‌‌های طبیعی انگلیسی شد که با استفاده از خطوط منحنی، اشکال غیر هندسی و الگوهای نامنظم طراحی‌‌‌ می‌شدند، این باغ‌‌‌‌ها اغلب شامل عناصری مانند درختان قدیمی، تپه‌ها، رودخانه‌‌‌‌ها و دریاچه‌‌‌‌ها بودند. نمونه‌‌‌‌های برجسته‌‌‌ای از باغ‌‌‌‌های طبیعی انگلیسی عبارتند از:

• باغ‌‌‌‌های Stowe.
• باغ‌‌‌‌های Stourhead.
• باغ‌‌‌‌های Rousham.

باغ‌‌‌‌های طبیعی انگلیسی تأثیر زیادی بر باغ‌سازی در سراسر جهان داشتند، این سبک باغ‌سازی هم‌چنان محبوب است و در بسیاری از باغ‌‌‌‌های امروزی دیده‌‌‌ می‌شود.

ویژگی‌‌‌‌های باغ‌‌‌‌های انگلیسی

باغ‌‌‌‌های انگلیسی دارای ویژگی‌‌‌‌های منحصر به فردی هستند که آن‌ها را از سایر سبک‌‌‌‌های باغ‌سازی متمایز‌‌‌ می‌کند. برخی از این ویژگی‌‌‌‌ها عبارتند از:

• طبیعت: باغ‌‌‌‌های انگلیسی اغلب به گونه‌‌‌ای طراحی‌‌‌ می‌شوند که با طبیعت هماهنگ شوند، این امر با استفاده از عناصر طبیعی مانند درختان، تپه‌ها، رودخانه‌‌‌‌ها و دریاچه‌‌‌‌ها حاصل‌‌‌ می‌شود.
• حرکت: باغ‌‌‌‌های انگلیسی اغلب دارای خطوط منحنی و مسیرهای پرپیچ و خم هستند، این امر حرکت و جریان را در باغ ایجاد‌‌‌ می‌کند و باعث‌‌‌ می‌شود بازدیدکنندگان احساس کنند در طبیعت قدم‌‌‌ می‌زنند.
• تنوع: باغ‌‌‌‌های انگلیسی اغلب دارای تنوع زیادی از گیاهان و درختان هستند، این امر باعث‌‌‌ می‌شود باغ‌‌‌‌ها سرزنده و جذاب به نظر برسند.

باغ‌سازی انگلیسی در قرن 20 و 21

در قرن 20 و 21، باغ‌سازی انگلیسی شاهد تغییراتی بوده است. برخی از این تغییرات عبارتند از:

• استفاده از گیاهان و درختان بومی: باغ‌سازان انگلیسی به استفاده از گیاهان و درختان بومی علاقه بیشتری پیدا کرده‌اند، این امر به دلیل نگرانی‌‌‌‌های زیست محیطی و هم‌چنین علاقه به ایجاد باغ‌‌‌‌هایی است که با محیط‌‌ طبیعی اطراف خود هماهنگ شوند.
• توجه به پایداری: باغ‎سازان انگلیسی به پایداری باغ‌‌‌‌ها اهمیت بیش‌تری‌‌‌ می‌دهند، این امر شامل استفاده از مواد و روش‌‌‌‌های پایدار در طراحی و نگهداری باغ‌‌‌‌ها است.
• خلاقیت: باغ‌سازان انگلیسی به خلاقیت بیشتر در طراحی باغ‌‌‌‌ها روی آورده‌اند، این امر منجر به ظهور سبک‌‌‌‌های جدید باغ‌سازی شده است که از ویژگی‌‌‌‌های باغ‌‌‌‌های انگلیسی سنتی الهام گرفته‌اند.

باغ‌سازی انگلیسی هم‌چنان یک سبک محبوب باغ‌سازی است. این سبک باغ‌سازی به دلیل زیبایی، تنوع و هماهنگی با طبیعت مورد توجه است.

﷼سبک باغ‌سازی در انگلستان

تا اواخر دوران سلطنت اليزابت اول سبك ثابتي در باغ‌سازی رواج داشت و دچار تغيير چنداني نشد. باغ‌سازی به سبك خاص انگليسي بر اساس مستندات تاريخي از اوايل سلطنت جيمز اول (١٦٠٣-١٦٢٥) شروع شد، در اين سبك عرض پياده‌رو ها بيشتر و کاشت گياه و گلكاری كم‌تر بوده است. در سال ١٦٢٠ در دانشگاه آكسفورد نخستين باغ گياه شناسي انگليس احداث گرديد؛ در همين دوران بود كه به تدريج باغچه‌سازي هاي كوچك در اطراف ساختمان‌ها و نيز جعبه‌هاي حاوی گل در كناره پنجره‌ها به چشم مي‌خورد.

مي‌توان گفت سبک و سياق هنر باغ‌سازی انگليسی با فرهنگ رومانتيک گونه انگليسي همخوانی داشت؛ با اين استناد كه ساخت باغ و پارکی كه مشخصاتي از دورنماي يك تابلوي نقاشي دارد مورد توجه و علاقه بيشتری قرار مي‌گرفت.

ساخت و خلق هر شكل و طرحي در طول تاريخ جايگاه خاصي دارد كه بر اساس ابتكارات فردی شكل مي‌گيرد. فكر ساخت پرچين در پيرامون باغ‌ها بر اساس فلسفه “همه طبيعت يك باغ است” در منطقه‌ای به نام ورسام در آكسفورد پديد آمد؛ اين موضوع بر اساس ديدگاه ويليام كنت در سال ١٦٨٥ اتفاق افتاد.

باغ‌سازی انگلیسی

در امتداد اين مكتب و طرز فكر، ابتكار استفاده از چهارچوب‌هايی در پيرامون پارک‌ها ترسط لانسون براون به مرحله عمل درآمد، و هم‌چنين تغیيرات و دگرگوني‌هایی كه در سيستم باغ‌هاي رسمي و مصنوعي ايجاد شده است.

در قرن هجدهم توسط مفری رپتون (١٨١٨-١٧٥٢) این نحوی بود كه او سعي داشت باغ‌ها را به شكل نمايانگرانی از حالات كوچک و خصوصيات طبيعت به تصوير بكشد.

می‌توان گفت اين نوعی بازگشت به طبيعت و لمس و درک بيشتر آن است كه در حقيقت تولدی دوباره براي بشر است. شايد اين طرز فكر رومانتیک گونه است ولي بايد گفت هيچ تلاشی نمی‌‌تواند انسان را از گرايش آن براي بودن در دامن طبيعت دور كند.

انبوه‌تر شدن سطح كاشت چمن در باغ و كاهش انبوهی درختان شيوه فكری بود كه توسط مفري رپتون مورد استفاده قرار گرفت.

مي‌توان گفت روبينسون مخترع حاشيه گل‌كاري، گرترود جيكل معماری آگاه در نحوه استفاده از مجسمه‌ها در پارک‌ها و نيز پلكان‌هایی پوشيده از خزه و داربست‌های گلی، هستند.

لازم به ذكر است كه سبک باغ‌سازی در انگستان از شيوه و سبک باغ‌سازی فرانسوی و ايتاليايی نيز تاثير گرفته؛ همين‌طور بهره‌هایی از افكار باغ‌سازی خاور دور در قرن هجدهم نيز وجود اتفاق افتاده است.

(از باغ‌سازی در فرانسه بخوانید…)

سبک باغ‌سازی در ايتاليا

با توجه مطالبي كه در يكي از شش جلد كتاب پليني مطرح شده است، پرورش گل و گياه در روزگار اقتدار روم فقط جنبه دارويي و تهيه عطر داشته است.

جالب است بدانيم در روزهاي جشن و اعياد لباس لژيونرها به واسطه گياهي به نام پاليدا دالماتيكا معطر شده است.

باغ‌های ايتاليایی در كل تركيبي از درختان زينتي به همراه پوششی از مورد و شمشاد ايلكس بوده است.

استفاده از سنگ ريزه و انواع صدف‌هاي دريايي در تزيينات باغ‌های ايتاليایی استفاده شده است؛ به مرور زمان مجسمه در باغ‌ها و پارك‌هاي اطراف قصرها مورد استفاده قرار گرفت.

در زمان‌های بسيار دور حتي قبل از اينكه اولين توده پاركي در انگلستان شكل بگيرد؛ تغييرات محیطی در ايتاليا دوره تحول وسيعی را شروع كرد در آن زمان سبک باغ‌سازي منحصر به قطعات بزرگ و نوعي تراس بندي بود كه اين سبک تا اوايل قرن شانزدهم به كشورهاي مجاور همچون فرانسه برده شده بود.

طوري كه چارلز هشتم در سال ١٤٩٥ از ناپل براي خانواده‌اش در پاريس اين‌طور مي‌نويسد كه شما نمي‌توانيد تصور كنيد چه باغ‌هاي زيبايي در اين‌جا بوده است كه من از آن‌ها ديدن كرده‌ام؛ و چارلز تعداي از متخصان و افراد ورزيده در اين زمينه را از ايتاليا به فرانسه برد و مشابه آن‌ها را در فرانسه احداث كرد.

بنابراين می‌توان گفت انواع باغ‌های ايتاليايي در قرن پانزدهم و شانزدهم الهام‌بخش و راهنمای طراحی و ساخت باغ‌ها و پارک‌ها در اروپا شد؛ كه به نوعي مسبب گسترش فرهنگ و خصوصيات ايتاليايی گشت طوري كه ردپای سليقه و افكار ايتاليايي در طراحي‌های باغ‌هاي انگليسي و فرانسوي كاملا مشهود بود.

باغ‌سازی ایتالیایی

به طور كلي در مورد طراحي باغ‌های ايتاليایی بايد گفت:

وسعت زياد، تراس بندي كه متاثر از سبک‌های معماری است به همراه استفاده از مجسمه‌ها و درخت‌‎ها و نيز درختچه‌های دائمی و گل‌كاري‌های حاشيه‌ای در فضای باز مرسوم بوده است، به نحوی كه امروزه سعی مي‌شود در طراحی‌هاي جديد تغييرات زيادي نسبت به گذشته‌ داده نشود؛ ولي بايد اين موضوع را مدنظر قرار داد كه روان انسان متاثر از زمان و دوران خود نيز هست.

نهايت استفاده از فضاها حتی در مساحت‌های كوچک در پارک‌های كلاسیک ايتاليا به چشم می‌خورد. باغ‌ باروک كه در دامنه تپه مانند يك طاووس نمايان است به صورت تراس‌بندی است.

چشمه‌های متعدد و پله‌های جذاب و نيز آبشاری در بلندای آن، سروهای بلند سر به آسمان كشيده از ديگر ويژگی‌های اين پارک است، اين باغ يکی از زيباترين باغ‌های ايتاليایی هست كه به نوعی از طرح‌هاي دوره رنسانس تاثير گرفته است.

برای مشاوره‌ی رایگان می‌توانید با شماره‌های ۰۹۱۲۲۴۶۰۰۸۹ | ۰۹۱۲۱۴۷۱۸۴۷ به طور مستقیم تماس بگیرید.

نظرات خود را در ارتباط با این مقاله برای ما بنویسید.

با آرزوی بهترین‌ها.